孰料裴嫣为旁人如此费心,笑语晏晏唤着旁人“皇兄”,与旁人亲近如斯……

        不,不可!

        裴君淮惊觉自己心境不稳。

        他何时变得如此浮躁,轻易便被一人言行牵动所有心绪。

        皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹,皇妹……

        裴嫣的一颦一笑、一举一动,竟似木偶提线牢

        牢缚住他的心脏。

        裴君淮自诩能洞悉帝王深沉心术,看穿皇后表里不一的伪饰,乃至诸皇子暗藏之机锋,却唯独……

        唯独看不透、读不懂裴嫣心底在想什么。

        不。

        内容未完,下一页继续阅读